Wiktor Gruszczyk pseudonim „Groźny" urodził się 28 marca 1927 roku we wsi Biery na Śląsku Cieszyńskim w rodzinie zamożnych rolników, Franciszka i Emilii. Wychował się w licznym rodzeństwie siedmiu sióstr i jednego brata i skończył 6 klas szkoły powszechnej. Po wybuchu II wojny światowej Śląsk Cieszyński na którym mieszkała rodzina Gruszczyków został anektowany do III Rzeszy stając się jej integralną częścią. Na ziemiach tych z rozkazu Heinricha Himmlera z dniem 4 marca 1941 roku w celu podziału ludności Polskiej według kryteriów rasowych została wprowadzona niemiecka lista narodowościowa tzw. Volklista . Szczególnym naciskom i segregacjom rasowym poddano zwłaszcza Kaszubów i Ślązaków za których uznano również mieszkańców Śląska Cieszyńskiego. Z tego też względu rodzina Gruszczyków została przez administrację niemiecką zakwalifikowana do III kategorii niemieckiej listy narodowościowej tzw. Eingedeutschte. Do kategorii tej zaliczano osoby autochtoniczne, uważane przez Niemców za częściowo spolonizowane w szczególności wspomnianych już Kaszubów i Ślązaków. Ten przymusowy zabieg administracji niemieckiej (odmowa podpisania volkslisty mogła być uznana za "zdradę rasy" i zakończyć się wysłaniem całej rodziny do obozu koncentracyjnego lub przesiedleńczego) w szczególnie tragiczny sposób wpłynął na życie młodego Wiktora.

Wszyscy którzy podpisali niemiecką listę narodowościową podlegali prawu niemieckiemu. Oznaczało to, że byli oni powoływani do służby we wszystkich formacjach wojska niemieckiego a odmowa służby była jednoznaczna z wyrokiem śmierci za zdradę i represjami wymierzonymi w rodzinę. Dlatego też z chwilą ukończenia 18-go roku życia, Wiktor Gruszczyk został przymusowo wcielony do najbardziej znienawidzonej niemieckiej formacji wojskowej, do Waffen-SS było to pod koniec listopada 1944 roku. Dopiero pod koniec działań wojennych, gdy armia niemiecka była w rozsypce Gruszczykowi udało się zdezerterować i ukryć przed represjami w rodzinnej okolicy. Najpierw Gruszczyk ukrywał się przed represjami ze strony Niemców z powodu dezercji a gdy przyszło sowieckie „wyzwolenie" nie ujawnił się przed nową władzą obawiając się represji z powodu swojej okupacyjnej przeszłości czyli służby w formacjach Waffen-SS. Gdy wraz z nową, komunistyczną władzą, przyszedł czerwony terror, Gruszczyk zrozumiał, że jest to tylko kolejna okupacja wroga narodowi i nie mając wyboru postanowił przyłączyć się do takich jak on, niepewnych jutra straceńców i otwarcie walczyć z nowym wrogiem.

Wiktor Gruszczyk pod koniec marca 1946 roku przyłączył się do zgrupowania „Bartka" i został zaprzysiężony na członka NSZ, przyjmując pseudonim „Groźny". Gruszczyk był aktywnym partyzantem w oddziałach „Bartka". Brał udział w akcjach aprowizacyjnych na terenie powiatów cieszyńskiego i bielskiego a także w akcjach na działaczy PPR-u. Podczas jednej z akcji, która miała miejsce w Jaworzu pod koniec maja 1946 roku wywiązała się strzelanina w wyniku której „Groźny" otrzymał postrzał w udo. Udało mu się wczołgać do rury przepływowej pod drogą. Kilka godzin później przechodziła tamtędy do pracy siostra Gruszczyka. Pomogła bratu ukryć się w zbożu, skąd pod osłoną nocy, razem z drugą siostrą pomogły „Groźnemu" dostać się do domu. Tam rodzice ukryli go we wnęce w stodole za deskami. Z czasem wnęka ta rozrosła się do rozmiarów pokaźnego i nieźle wyposażonego bunkra w którym Gruszczyk spędził wiele miesięcy ukrywając się przed komunistami. Pomimo doskonałej kryjówki dnia 6 grudnia 1946 roku Gruszczyk został w niej ujęty przez UB, które spaliło bunkier, a w nim zapas amunicji i mundurów. 2 stycznia 1947 roku Gruszczykowi odczytano akt oskarżenia którego wyjątki brzmiały następująco:
„na terenie pow. cieszyńskiego i bielskiego biorąc udział w nielegalnej organizacji N.S.Z. usiłował przemocą zmienić ustrój Państwa Polskiego [...] wziął udział w gwałtownym zamachu przy użyciu broni na członka PPR [...] którego dotkliwie pobito [...] na strażnika dworu [...] członka PPR, którego zabito [...] przechowywał bez zezwolenia broń" oraz oskarżony o zabory mienia ruchomego.
Za powyższe czyny Wiktor Gruszczyk ps. „Groźny" został skazany na karę śmierci, utratę praw na zawsze i przepadek mienia.
Wyrok wykonano 15 stycznia 1947 roku nie powiadamiając o tym rodziny. Zwłoki Gruszczyka spoczywają prawdopodobnie w jednej ze zbiorowych mogił na terenach dawnego UBP w Katowicach.

W chwili śmierci Wiktor Gruszczyk miał 19 lat.